انیمیشن در سال 1941 چجوری ساخته می شد؟

سایت برترین ها

در سال ۱۹۴۱ انیمیشن‌ها به روش کاملاً دستی و سنتی ساخته می‌شدند که به آن Cel Animation (انیمیشن سل یا طلقی) می‌گفتند. این روش در استودیوهایی مثل دیزنی (فیلم‌هایی مثل دامبو در ۱۹۴۱) اوج خودش را داشت و بسیار زمان‌بر و پرهزینه بود.

مراحل ساخت انیمیشن در سال ۱۹۴۱

۱. ایده و استوری‌بورد اول داستان نوشته می‌شد و بعد روی برگه‌های بزرگ به صورت تصاویر متوالی (استوری‌بورد) کشیده می‌شد تا کل فیلم از قبل برنامه‌ریزی شود.

۲. طراحی شخصیت و مدل شیت هنرمندان شخصیت‌ها را از زوایای مختلف طراحی می‌کردند تا همه انیماتورها شخصیت را یکسان بکشند.

۳. انیمیت روی کاغذ (Rough Animation)

• انیماتورهای اصلی فقط فریم‌های کلیدی (Keyframes) را می‌کشیدند (مثلاً شروع و پایان یک حرکت).
• بعد انیماتورهای کمکی (Inbetweeners) فریم‌های میانی را پر می‌کردند.
• هر ثانیه فیلم معمولاً ۱۲ یا ۲۴ فریم نیاز داشت. یعنی برای یک دقیقه فیلم حدود ۷۲۰ تا ۱۴۴۰ نقاشی لازم بود.

۴. پاک‌سازی و اینک کردن (Clean-up & Inking) نقاشی‌های خام روی کاغذ پاک‌سازی می‌شدند و خطوط نهایی با جوهر مشکی روی ورقه‌های شفاف سلولوئیدی (Cel) منتقل می‌شدند. این کار معمولاً توسط بخش Ink & Paint انجام می‌شد که اغلب زنان در آن کار می‌کردند.

۵. رنگ‌آمیزی سل‌ها پشت ورقه شفاف سل را با رنگ‌های مخصوص (معمولاً گواش یا رنگ‌های پایه آب غلیظ) رنگ می‌کردند. چون از پشت رنگ می‌زدند، روی سطح جلو خطوط جوهر تمیز می‌ماند و رنگ یکدست دیده می‌شد.

۶. پس‌زمینه (Background) پس‌زمینه‌ها جداگانه روی کاغذ یا مقوا با آبرنگ، گواش یا رنگ روغن نقاشی می‌شدند و ثابت بودند.

۷. عکاسی فریم به فریم سل‌های رنگ‌شده روی پس‌زمینه قرار می‌گرفتند و با دوربین مخصوص انیمیشن، فریم به فریم عکسبرداری می‌شدند. برای ایجاد عمق بیشتر از دوربین چندصفحه‌ای (Multiplane Camera) استفاده می‌شد که دیزنی اختراع کرده بود. در این دوربین چند لایه شیشه در فاصله‌های مختلف قرار می‌گرفت و حس سه‌بعدی ایجاد می‌کرد.

۸. صداگذاری و تدوین صداها (دیالوگ، موسیقی و افکت) جداگانه ضبط و بعد با تصاویر همگام می‌شدند.

نکات جالب آن دوره

• ساخت یک فیلم بلند انیمیشنی مثل دامبو یا بامبی ماه‌ها تا چند سال طول می‌کشید و صدها هنرمند درگیر بودند.
• همه چیز دستی بود؛ هیچ کامپیوتر یا نرم‌افزاری وجود نداشت.
• ورقه‌های سل از جنس سلولوئید (سلولز نیترات یا بعداً استات) بودند که شفاف و انعطاف‌پذیر بودند.
• هزینه و زمان تولید بسیار بالا بود، به همین دلیل فقط استودیوهای بزرگ مثل دیزنی، وارنر برادرز و MGM می‌توانستند انیمیشن باکیفیت بسازند.

به طور خلاصه، انیمیشن سال ۱۹۴۱ ترکیبی از هنر نقاشی دستی، دقت فوق‌العاده و صبر زیاد بود. هر حرکت کوچک شخصیت باید صدها بار کشیده و رنگ می‌شد تا در نهایت روی پرده زنده به نظر برسد.